กลับมาแล้วคร้าบ กลับมาอัพกันอีกครั้ง หุหุ อู้อัพบลอคไปนานเลยอ่ะ ขี้เกียจซะก็เป็นส่วนใหญ่ - -" แล้วไดฮับก็เกิดมีปัญหาอีก ก็เลยต้องย้ายบ้านไปอยู่รังใหญ่แต่งไดซะสวยกว่าเดิม อัพไดมา 5 ครั้งทำธีมใหม่ไปแล้ว 3 รอบ ไม่ได้แต่งไดมันส์อย่างงี้มานานแระ แล้วช่วงที่ผ่านมาก็นั่งเล่น SRW@3จบไปแล้ว 3 รอบตอนนี้กะลังเล่นสายสุดท้ายเซเรน่า ดึ๋งๆ ไร้เทียมทานอยู่หวังจะเอาฉากลับงับ (ใครไม่ได้เล่นก็งงกันไป ^^") เฮ้อ...ข้ออ้างๆ ทั้งน้านนนน
ขอนอกเรื่องอีกสักหน่อย ไฟนอลเอซี มันส์มากขอรับ เฮียคลาวเท่มากอ่ะ อยากได้ชุด ultimate limited จัง แต่ราคาหมื่นหกนั้นช่างโหดร้าย จะเอาเงินเก็บสำหรับซื้อเพลสามไปซื้อนั้นก็กระไรอยู่ แต่ถึงไม่มีชุดอัลติเมทเราก็โหลด last order มาดูได้ เฮียแซ็คเป็นพระเอกไปซะแล้ว
มาเข้าเรื่องกันดีกั่ว - - - ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับข้างต้นเลย เพราะวันนี้เราจะพูดเรื่องของ "สี่ตำลึงปัดพันชั่ง" งับ ขอบอกว่าวันนี้ไม่ค่อยมีหลักการเท่าไหร่ (เคยมีด้วย???)
พูดถึงความหมายกันก่อนงับ "สี่ตำลึงปัดพันชั่ง" (จะปัดหรือปาดก็ได้นะ) ไม่น่าหมายถึงหน่วยเงินตราของจีนแต่อย่างใด แต่หมายถึงหน่วยการวัดน้ำหนักของจีน (จริงๆ จีนสมัยก่อยก็ไม่มีการนับหน่วยเงินตราอยู่แล้ว เพราะการวัดค่าของเงินตราก็คือการวัดน้ำหนักของเงินหรือทองแบบที่เราเห็นตามหนังจีนที่มันเป็นก้อนๆ น่ะแหละ ส่วนค่าเงิน"หยวน" ก็เพิ่งมีในสมัยหลังนี่เอง) สี่ตำลึงปัดพันชั่งก็คงหมายถึงการใช้สิ่งที่มีน้ำหนักน้อยๆ ไปปัดสิ่งของที่มีน้ำหนักเยอะ เข้าทำนองเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุก (แล้วงัดได้ด้วย) ในที่นี้แทนความหมายถึงการใช้พลังมากกว่าจะใช้สิ่งของกันจริงๆ
(ผมคิดว่า) เคล็ดสี่ตำลึงปัดพันชั่ง มาจากหลักการของไทเก็ก จริงๆ แล้วเคยมีการถกเถียงกันถึงหลักการของไทเก็ก คือได้มีการอ้างถึงการใช้อ่อนสยบแข็งช้าสยบเร็ว ฯลฯ แต่ก็มีคนแย้งว่าในนิยาย (อ้างอิงจากในดาบมังกรหยก) เตียซำฮงได้พูดถึงหลักการของไทเก็กว่าคือการใช้ความสงบสยบเคลื่อนไหวเพียงอย่างเดียว ถ้ามองจากมุมมองผมนะ ผมคิดว่าหลักการของไทเก็กน่าจะกว้างกว่านั้นมาก เราจะเห็นว่าจะมีสัญลักษณ์อย่างหนึ่งอยู่คู่กับไทเก็ก (และเมื่อพูดถึงบู๊ตึ๊ง) นั่นก็คือ "หยิน-หยาง"ซึ่งโดยความหมายแล้วหยิน-หยาง คือการเปรียบทุกสรรพสิ่งในโลกว่ามีเป็นคู่ และในตัวของทุกสิ่งก็จะมีคู่ของมันแฝงอยู่ (ในหยางมีหยิน ในหยินมีหยาง) ซึ่งเป็นหลักของความสมดุล เพราะฉะนั้นผมคิดว่าไม่ว่าจะเป็นหลักการของ สงบสยบเคลื่อนไหว อ่อนสยบแข็ง หรืออะไรก็ตามทีล้วนแล้วแต่เป็นหลักการเดียวกันที่ถูกนำไปประยุกต์ใช้ในรูปแบบต่างกันมากกว่า (จะอธิบายให้มันเห็นภาพยังไงดีหว่า เขาว่าการฝึกยุทธ์ต้องมีและใช้จินตนาการ)
เคล็ด สี่ตำลึงปัดพันชั่ง เราจะเห็นได้ตามหนัง/นิยาย จีนทั่วไป ค่อนข้างจะเป็นวิชาที่พื้นฐานเหมือนกับว่าใครๆ ก็ใช้ได้ รูปแบบของมันก็คือการปัดวิชาการต่อสู้ต่างๆ ของฝ่ายตรงข้ามให้พ้นไปจากตัวผู้ใช้ จริงๆ แล้วก็คือการใช้แรงของศัตรูจู่โจมตัวเองคล้ายๆ หลักยืมพลังใช้พลัง ถ้าใครเคยเรียนศิลปะการต่อสู้ทั่วๆ ไปที่มีอยู่ในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็น ยูโด ไอคิโด ฯลฯ ก็จะพบว่ามีหลายท่าที่ใช้หลักการของสี่ตำลึงปัดพันชั่ง (เช่น ศัตรูชกเรา เราก็ฉากหลบออกข้างพร้อมกับผลักศัตรูไปข้างหน้า ศัตรูก็จะพุ่งไปตามแรงซึ่งจริงๆ เป็นแรงของตัวเอง) ซึ่งตามความรู้สึกผมสี่ตำลึงปัดพันชั่งเป็นวิชาที่เอาไว้ป้องกันตัวนะ ถ้ามีเรื่องของการโจมตีสวนกลับก็จะกลายเป็นยืมพลังใช้พลัง ซึ่งจะมีวิชามากมายที่อยู่บนพื้นฐานของหลักการนี้ เช่น "ต่อบุปผาเชื่อมหยก" ของวังคลื่นบุปผา (เซียวฮื้อยี้) เอาที่เวอร์ๆ หน่อยก็แบบ วิชาเคลื่อนย้ายจักรวาลของม้อก้า หรือว่า ดาวเคลื่อนดาราคล้อยกับเคล็ดยืมหอกสนองคืนผู้ใช้ของสกุลมู่หยง แต่อันนั้นคงต้องมีรายละเอียดประกอบอีกเยอะ คงไม่ใช่สี่ตำลึงปัดพันชั่งเพียวๆ แน่
เอาเป็นว่าก็พอหอมปากหอมคอกับ "สี่ตำลึงปัดพันชั่ง" ถ้าข้อมูลใดๆ ผิดพลาดหรือไม่ค่อยละเอียดมากต้องขออภัยเพราะเรียกทุกอย่างมาจากความทรงจำ - -" แหะๆ
แล้วคราวหน้าจะมาอัพอย่างสม่ำเสมอไม่แอบอู้อีกน้า (กลัวตัวเองอู้จริงๆ )
