2005/Jul/18

ตอนที่แล้วเราพูดถึงจอมยุทธ์กันไปแล้ว ในตอนนี้เราจะมาพูดถึงหญิงงามกันงับ

แน่นอนคับว่าคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของหญิงงามก็คือ "ความงาม" คับ งามชนิดพระเอกเห็นครั้งแรกก็ต้องตะลึงกันเลยทีเดียว

แต่ก็จะมีนางเอกบางประเภทงับที่ชอบปลอมตัวเป็นผู้ชาย ซึ่งคุณสมบัติที่สำคัญสุดๆ อีกข้อของหญิงงามก็คือ ต้องเชี่ยวชาญวิชาแปลงโฉมงับ แบบว่าถ้าไม่บังเอิญหมวกหลุด ผมพลิ้วปลิวไสว หรือบาดเจ็บจนพระเอกต้องทำแผลให้ก็จับไม่ได้ดูไม่ออกกันซะงั้น (สงสัยชุดผู้ชายสมัยก่อนมันตัวใหญ่มาก หรือสมัยนั้นเขาคงไม่ฮิตบอลลูนกัน) ที่แน่ๆ เอาอั้มไปเล่นไม่ได้แหงๆ

นอกจากนี้แล้ว นางเอกส่วนใหญ่ต้องเก่งงับ ถึงไม่เก่งสุดยอด แต่ฝีมือต้องไม่ใช่ระดับปลายแถว หรือถ้าเป็นนางเอกที่ไม่มีวรยุทธ์ ก็ต้องมีความสามารถพิเศษอื่นๆ เช่น เล่นดนตรี เต้นรำ ดูหมอ เชี่ยวชาญการแพทย์ ฯลฯ

เป็นธิดาบู๊ลิ้มงับ ลูกหลานตระกูลใหญ่ พล็อตนางเอกเป็นธิดาพรรคมารหรือเป็นฝ่ายอธรรม (ที่มีจิตใจดี) ถูกใช้บ่อยมาก...

นางเอกที่ดีต้องขี้งอนนิดๆ เข้าใจผิด(พระเอก)หน่อยๆ เรื่องจะได้มีรสชาติ (ผมก็พูดไปงั้นแหละ บางเรื่องที่นางเอกขี้งอน+เข้าใจผิดมากๆ ผมก็รำคาญเหมือนกัน)

เยิ่นอิ๋งอิ๋ง ณ กระบี่เย้ยฯ เธอสวย เธอเก่ง เธอเป็นคนดีแต่ดันเป็นธิดาเทพแห่งผาไม้ดำ เธอทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ความรัก และเพื่อพิสูจน์ว่า เธอเป็นดอกไม้สีขาวที่บานอยู่ ณ ผาไม้ดำ

ผมเชื่อคุณสมบัติร่วมที่ดีที่สุดของเหล่าหญิงงามเหล่านี้ก็คือ "ขอแค่ให้ได้อยู่กับคนที่ตัวเองรักก็พอใจแล้ว" นอกนั้นก็ไม่ได้ต้องการอะไรอีก เราจึงไม่เคยเห็นภาพหญิงงามที่มีชายที่รักหลายคน อาจจะเป็นด้วยจารีตและอะไรหลายๆ อย่าง แต่ผมเชื่อนี่คือคุณสมบัติที่ดี และเป็นสิ่งผู้ชายเองก็ควรจะคิดอย่างนี้ด้วยเช่นกัน

ตอนหญิงงามไม่ค่อยมีอะไรโม้เลยแฮะ ถ้าใครนึกอะไรออกก็ช่วยๆ กันเขียนนะค้าบ (ซะงั้นเลย)

แล้วตอนหน้าจะเป็นตอนจบแล้วงับ เป็นตอนคู่รักในดวงใจ บรรดาชื่อที่ไม่เคยเอ่ยถึงจะได้โผล่มาซะที ^^"

2005/Jul/14

ตำนานจอมยุทธ์คู่หญิงงามเป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำคัญของนิยายกำลังภายในแทบทุกเรื่องงับ ก็แหมชีวิตจอมยุทธ์จะให้ขาดเรื่องความรักได้อย่างไร ไม่อย่างนั้นชีวิตคงจืดชืดแย่ ดังคำที่เขา(เขานี่ครายหว่า) กล่าวไว้ว่า "a life without love, is no life at all" โดยในตอนแรกนี้เราจะมาพูดถึงเหล่าบรรดาจอมยุทธ์หนุ่มทั้งหลายกันก่อน

จากการสำรวจของสวนบ้อเช็งโพล บรรดาพระเอกในนิยายกำลังภายในส่วนใหญ่จะมีคุณสมบัติร่วมกันดังต่อไปนี้

1.ยังเป็นผู้เยาว์อยู่เมื่อคิดตามมาตรฐานปัจจุบัน อย่างมากก็ไม่เกิน 20 เอ้า

2.หน้าตาดี ชาติตระกูลสูง บ้านรวย บุคลิกโดดเด่น ฯลฯ อย่างใดอย่างหนึ่งหรือทั้งหมด

3.ต้องเก่ง ถ้าไม่ถึงขั้นเป็นสุดยอดฝีมือแห่งยุคก็ต้องเก่งไม่น้อยกว่าใครในใต้หล้านี้ (ยกเว้ยอุ้ยเสี่ยวป้อไว้คนนึง)

4.ต้องมีชะตากรรมบ้านแตก ถูกให้ร้าย ระหกระเหินร่อนเร่มีความแค้นตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ ต้องพบเจอประสบการณ์ปาฏิหารย์ ฯลฯ

ฯลฯ

ทั้งหมดนี้ก็คร่าวๆ กับคุณสมบัติของผู้ที่จะมาเป็นพระเอกทั้งหลาย ซึ่งคุณสมบัติเหล่านี้นี่แหละที่จะช่วยดึงดูดบรรดาหญิงงามทั้งหลาย (แหม จริงๆ แล้วไม่เกี่ยวหรอกงับ เรื่องของความรักมันอยู่ที่หัวใจ)

ก่อนที่เราจะไปพูดถึงเรื่องอื่นเราจะขอพูดถึงพระเอกผู้มีคุณสมบัติดีเลิศกันสักเล็กน้อย ยกตัวอย่างเช่น...

กังแช แห่งเทียนฮุดเจี่ย หน้าตาดีระดับ "ชายงามสุดหล้าฟ้าดิน"

ทิตงตั้ง แห่งธวัชล้ำฟ้า เก่งชนิดทิ้งที่สองไม่เห็นฝุ่น (ในเรื่องน่ะนะ)

คุณชายต้วนแห่ง 8 เทพฯเป็นหนึ่งในพระเอกที่มีคุณสมบัติเลิศๆ อยู่ครบถ้วน หน้าตาดีมีมาดคุณชาย ชาติตระกูลสูงส่งเพราะเฮียเป็นอ๋องน้อยแถมตอนหลังได้เป็นฮ่องเต้อีกตะหาก การศึกษาดี วาดภาพ แต่งกลอน เล่นดนตรี คิดว่าเฮียทำได้ เรื่องความเก่งก็ไม่ต้องพูดถึง เพราะเฮียยิงเลเซอร์ออกจากนิ้วปิ้วๆ ผู้ร้ายก็กระจุย (โดยเฉพาะตอนช่วยแม่นางหวังจะยิงเก่งเป็นพิเศษ) เรื่องหัวใจไม่ต้องห่วง เฮียวิ่งตามแม่นางหวังทั้งเรื่อง (อันนี้นับเป็นระหกระเหินเร่ร่อนได้มั้ยเนี่ย)ถึงแม้จะมีหญิงมาชอบมากมายแต่เฮียก็รักเดียวใจเดียวถือเป็นตัวอย่างที่ดีแก่หนูๆ ทั้งหลาย

นอกจากเรื่องของคุณสมบัติแล้ว โพลที่เราทำออกมาเรายังพบว่า พระเอกส่วนใหญ่มีหญิงงามเคียงคู่มากกว่าหนึ่ง!!!

เอาตั้งแต่ระดับเบบี้กันก่อน พวกนี้ส่วนมากมีกัน 2-3 คน พบเห็นได้ตามนิยายกำลังภายในทั่วไป ส่วนใหญ่เป็นพวกไม่อยากหลายใจแต่ "อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน"

ต่อไปเป็นระดับแอดวานซ์ เริ่มหายากขึ้นกว่านิยายทั่วไป อุ้ยเสี่ยวป้อเป็นตัวอย่างที่ดีเพราะมีศรีภรรยาถึง 7 คน บุคคลเหล่านี้เป็นพวก "รักหยกถนอมบุปผา"

ระดับสุดท้ายเป็นระดับปรมาจารย์ ชนิดเฮียกิ๊กกะจิ๊บ แห่งหักหลังผู้ชายยังอาย <<< ไม่เกี่ยวกะกำลังภายในนะนั่น หายากชนิดนับเรื่องกันได้ ถ้าเป็นเกมก็เป็น rare item แบบทั้งเกมมีชิ้นเดียวบุคคลในระดับนี้จะมีหญิงงามพัวพันมากมายทั้งที่ได้เป็นภรรยาและแบบ one night onlyบุคคลในระดับนี้เช่น เซี่ยงเส้าหลง แห่งเจาะเวลาหาจิ๋นซี หานป๋อ แห่งเทพมารสะท้านภพ เล็กเสี่ยวหงษ์ ชอลิ้วเฮียง ... บอกตามตรงว่าจำชื่อผู้หญิงของบุคคลเหล่านี้ได้ไม่หมด และของบางคนจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ - -" สองคนแรกยังดีหน่อยยังมีแต่งงานแต่งการบ้าง แต่สองคนหลังนี่สิ... พวกนี้เป็นพวก "บุปผามีไว้เชยชม เมื่อเด็ดดมแล้วก็(ค่อยๆ)วางทิ้งไป"

อย่างไรก็ตาม เห็นแบบนี้แล้วใช่ว่าผมสนับสนุนเรื่องของหนึ่งชายหลายภรรยา เพียงแต่ว่าเราต้องเข้าใจว่าเรื่องเหล่านี้มองในแง่ของวัฒนธรรมแบบยุคโบราณหน่อยที่ยึดถือผู้ชายเป็นใหญ่ การมีบ้านเล็กบ้านน้อยไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องเสียหายมากมายหรือผิดศีลธรรมอย่างในยุคปัจจุบัน อีกอย่างเราก็ต้องมองในแง่ของความรับผิดชอบที่ตัวละครมีต่อกัน จะเห็นว่าบรรดาตัวเอกเหล่านี้ถึงมีมากภรรยา แต่ก็ให้ความสำคัญและให้ความรักกับภรรยาทุกคน แม้แต่กระทั่งกับแบบ "คืนเดียว" ก็เช่นกัน...


ขุนพลหอม ชอลิ้วเฮียง มาดแบบนี้แลสาวรักสาวหลง

พูดถึงคนส่วนใหญ่กันไปแล้ว ตอนนี้เราจะพูดถึงคนส่วนน้อยบ้าง แน่นอนว่าในนิยายกำลังภายในก็ช่วยที่จะมีชายผู้รักเดียวใจเดียว คนที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อความรัก แต่ในตอนแรกนี้เราจะขอพูดถึงแต่คนที่มีรักแต่ไม่ได้ครองคู่กันจนชั่วฟ้าดินสลายก่อน

บุคคลตัวอย่างของคนประเภทนี้ก็มีไม่น้อย เช่น ลี้คิมฮวง เซียวฟงล่างฟางหวิ๋น ฯลฯ บุคคลเหล่านี้มั่นคงในรักเป็นอย่างยิ่ง แต่น่าเสียดายเนื่องจากมีอุปสรรคชีวิตทำให้ไม่อาจอยู่คู่กันจนแก่เฒ่า แล้วเอาไว้ในโอกาสหน้า(โน้น) ผมจะมาพูดถึงแบบรายตัวกันอีกที

แต่ในตอนนี้ก็คงพอกึ่มๆ กันแล้วกับเรื่องของจอมยุทธ์ แล้วในตอนหน้า เราจะมาต่อกับเรื่องของหญิงงามกันบ้าง ^^


edit @ 2005/07/14 13:44:14

2005/Jun/28

*ทั้งหมดนี้เป็นความเห็นส่วนตัวนะค้าบ

ถ้าจะพูดถึงวิชาดรรชนีในนิยากำลังภายในแล้ว ดรรชนีเอกสุริยันและดรรชนีกระบี่ 6 สาย (หรือเพลงกระบี่ 6 ชีพจร) วิชาประจำตระกูลของสกุลต้วนแห่งต้าหลี่คงจะเป็นวิชาแรกๆ ที่หลายคนนึกถึงเพราะวิชาดรรชนีมักจะไม่ค่อยปรากฏเป็นวิชาที่โดดเด่นในนิยายกำลังภายในทั่วไปมากนัก แต่กับสองวิชานี้กลับโดดเด่นอาจเป็นพระความดังของตัวนิยายที่ถูกสร้างเป็นทั้งหนังและการ์ตูน

ในมังกรหยกอิดเต็งไต้ซือใช้ดรรชนีเอกสุริยันนับเป็น 1 ใน 5 สุดยอดฝีมือแห่งยุคใน 8 เทพอสูรมังกรฟ้าต้วนอื้อ อ๋องน้อยแห่งต้าหลี่ก็สำเร็จดรรชนีกระบี่ 6 สายครบทุกท่า

เคล็ดของการใช้วิชาดรรชนีก็เหมือนกับวิชาอื่นทั่วไปนั่นคือการเดินพลังมาสู่ปลายนิ้ว(แต่ก่อนจะมาถึงปลายนิ้วแน่นอนว่าวิถีการลมปราณย่อมแตกต่างกันออกไป) สิ่งที่ทำให้วิชาดรรชน์แตกต่างคือความพลิกแพลงของกระบวนท่า ความรวดเร็ว และคุณสมบัติพิเศษของวิชาดรรชนีนั่นคือความเรียวเล็ก แหลมคม (ประหนึ่งกระบี่)

เป็นที่รู้กันอยู่แล้วว่าดรรชนีกระบี่ 6 สายนั้นเหนือกว่าดรรชนีเอกสุริยันไม่ว่าจะเป็นในด้านของพลังทำลายหรือความเปลี่ยนแปลงของกระบวนท่า เมื่อเราดูจากประวัติศาสตร์ที่อิงอยู่ในนิยายทั้งสองเรื่องจะพบว่า 8 เทพอสูรมังกรฟ้านั้นเกิดก่อนมังกรหยก เพราะฉะนั้นเราจึงสังเกตได้ว่าในมังกรหยกนั้นมีแต่ดรรชนีเอกสุริยันไม่มีเพลงกระบี่ 6 สาย คิดเล่นๆ ว่าอาจเป็นเพราะ

  1. คัมภีร์กระบี่ 6 สายถูกทำลายไปตั้งแต่ครั้งจิวม้อจื้อบุกวัดมังกรฟ้า ตอนนั้นมีเพียงคุณชายต้วนเท่านั้นที่ฝึกสำเร็จครบทั้ง 6 ท่า (ไม่นับบรรดาอดีตฮ่องเต้ที่บวชเป็นหลวงจีนในวัดที่แยกกันฝึกคนละท่า)
  2. คุณชายต้วนไม่ชอบวรยุทธ์และการต่อสู้ (ที่เก่งมาได้เพราะบังเอิญและจำใจล้วนๆ) และด้วยความที่ตัวเองไม่ชอบก็เลยไม่ได้เอาไปสอนลูกหลานต่อ (เพราะตัวเองรู้เคล็ดวิชาครบชุดอยู่คนเดียว) เมื่อต้วนอื้อไม่สอนต่อ วิชานี้เลยหายสาปสูญไป
  3. ดรรชนีกระบี่ 6 สายคงฝึกยากน่าดู เพราะคนในสกุลต้วนเองจะฝึกดรรชนีเอกสุริยันให้ถึงระดับสุดยอดก็ไม่ค่อยมีอยู่แล้ว ตอนจิวม้อจื้อมาบุกวัดมังกรฟ้าบรรดาหลวงจีนยังต้องแยกกันฝึกกระบี่ 6 สายกันคนละท่าเลย มีแต่คุณชายต้วนนั่นแหละ แค่มองคัมภีร์ผ่านๆ ฟังเคล็ดการฝึกครั้งเดียวฝึกสำเร็จมัน 6 ท่า(คนมันจะเก่งนี่หว่า) เพราะฉะนั้นวิชานี้จะไม่มีสืบทอดต่อก็อาจเป็นเพราะลูกหลานฝึกมันไม่สำเร็จนั่นเอง

คิดเล่นๆ นะคับอย่าไปจริงจัง เพราะรู้กันอยู่แล้วว่า 8 เทพฯแต่งทีหลังมังกรหยก อ.กิมย้งเองอาจไม่ได้ตั้งใจให้มันเกี่ยวข้องกันด้วยซ้ำ

เท่าที่ผมเคยเห็นดรรชนีเอกสุริยันยิงออกจากนิ้วชี้เท่านั้น(ถ้าผมผิดต้องขออภัย) ในขณะที่ดรรชนีกระบี่ 6 สายยิงออกจากนิ้วแต่ละนิ้วที่ต่างกัน

กระบี่จงเหิง - ยิงออกจากนิ้วกลาง
กระบี่กวนเหิง - นิ้วนาง
กระบี่ซางหยาง - นิ้วชี้
กระบี่เส้าเจ๋อ - นิ้วก้อยกับนิ้วโป้งรวมกัน
กระบี่เส้าเหิง - นิ้วก้อย
กระบี่เส้าชาง - นิ้วโป้ง

จะหาวิชาดรรชนีที่ดูโดดเด่นน่าสนใจหรือมีอาณุภาพระดับนี้ในนิยายกำลังภายในนั้นมีไม่มากนัก(อย่าไปนับพวกที่ใช้ดรรชนีแทนกระบี่โดยตรงนะคับ) เอาตามความรู้สึกผมก็มีวิชาดรรชนีของฆารวาสผาเสียดฟ้า (มังกรทลายฟ้า)ดรรชนีนภากาศ (กระบี่ท่องบู๊ลิ้ม) และดรรชนีสะท้านเทพที่แป๊ะโช้ยปวยดัดแปลงจากดรรชนีนภากาศอีกที (ชุดศาสตราวุธของอุนสุ่ยอัน) แต่ถ้าจะนับในการ์ตูนด้วย ดรรชนีชานเหอที่มู่หยงฟู่ใช้ตอนท้ายนั่นก็เวอร์สุดฤทธิ์ดีมาก (ใครที่อ่านแต่การ์ตูน 8 เทพฯ ในนิยายไม่มีนะคับวิชานี้ รวมทั้งเนื้อเรื่องช่วงหลังด้วย) ถ้าพูดถึงในการ์ตูนเนี่ย มีเยอะมากๆ

เอาละงับพอควรแล้วกับดรรชนีกระบี่ 6 สาย ข้าน้อยเห็นทีคงต้องลาไปก่อนแล้วเน้อ ^^


edit @ 2005/06/28 20:30:42